Lies Lives Life

Laten we eerlijk zijn…

Laten we eerlijk zijn, het leven is niet alleen maar zonneschijn. Laten we eerlijk zijn, je voelt je niet altijd zo vrolijk als dat je je voordoet. Laten we eerlijk zijn, het is best wel eng om jezelf kwetsbaar op te stellen. Laat ik dan ook maar eerlijk zijn: ik heb best een zware paar maanden achter de rug…

Als ik even met de deur in huis mag vallen, ik heb opnieuw een depressie. Extreme vermoeidheid, constante somberheid, verdriet, geen honger hebben, slapen -heel veel slapen-, weinig concentratie, momenten dat ik weg wil uit dit leven. Uit bed komen en ontbijten voelt als een dagtaak, laat staan dat ik energie heb om een nieuwe blog te schrijven… Wel op school zijn maar niet veel meekrijgen. Ik heb een lange periode van ontkenning gehad waarin ik mij beter voordeed dan ik mij eigenlijk van binnen voelde, waarin ik instortte als ik eindelijk even alleen was.



Gelukkig heb ik het uiteindelijk toch onder ogen durven zien en hulp gezocht. Het voelt als falen, dat ik mezelf niet op de goede weg heb kunnen houden, dat ik om hulp moet vragen, dat mijn medicatie verhoogt is, dat ik eind maart met een nieuwe therapie start, dat ik nóg rustiger aan moet doen met school… Maar het feit is, dat deze dingen mij wel weer de goede richting op helpen. Ik heb soms een dag dat ik niet meer overdag hoef te slapen, dat ik soms wel weer van dingen kan genieten.

Iemand zei laatst ‘Het leven bestaat nou eenmaal uit ups en downs.’, waarop ik dacht ‘Nou, dan hoeft het leven van mij niet hoor…’. Toen ik daar later over na dacht besefte ik mij dat de afgelopen paar jaar nou eenmaal niet zo vrolijk zijn geweest en meer downs dan ups hebben gehad. Maar dat betekent niet dat het de rest van het leven zo zal zijn. Daarom heb ik toch maar besloten om er nog een keer voor te gaan; een nieuwe therapie aan te gaan om straks hopelijk beter met mezelf en het leven om te kunnen gaan.

Want laten we eerlijk zijn, het leven is één grote les!

2 thoughts on “Laten we eerlijk zijn…

  1. Clarinda

    Beste Lies,
    Ik heb respect voor je veerkracht, voor je realiteitszin. En ja, de ups komen wel weer. Het probleem van ons leven is dat we soms net zoveel ups als downs meemaken, maar de downs beter voelen en herinneren. Het is levenskunst om juist de ups net zoveel te beleven. Dat zit em soms in kleine dingen, ik zag ze deze week: knoppen in de bomen, waarin de belofte schuilt dat het beter wordt, de lach van mijn kind, een lekkere maaltijd, een ontspannen filmpje…. een fijn gesprek met een vriendin. ik hoop dat je de ups ook meer mag gaan ervaren 🙂

    1. admin Bericht van de auteur

      Dank voor je lieve reactie! Daar heb je gelijk in inderdaad. Mooie dingen waar je van geniet. Helaas heb ik nog geen kinderen haha. Ik heb deze dagen ook genoten van de warme zon en kindjes die door de trein rennen. Op naar meer ups. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *