Lies Lives Life

Inspirator van de maand: Mireille en Birgit

Iedere maand interview ik iemand die mij of andere mensen inspireert: inspirator van de maand. Vorige keer interviewde ik Kwok.

Deze maand een speciale editie: twee inspirators in één! Lees het verhaal van Mireille en Birgit, twee levenslange vriendinnen met allebei hun eigen levensweg.

Augustus 1989. Twee jonge vrouwen worden vriendinnen. Aan de start van hun studie, de wereld aan hun voeten. Allebei op kamers. In een opleiding Technische bedrijfskunde met weinig dames, vinden ze elkaar. Gezellig, lachen, oog voor mode en make up, én natuurlijk hard werken, want de ambities om de studie te halen zijn groot. Na een jaar gaan ze samen wonen in een prachtig studenten huis. Het is een mooie tijd. Ze zitten veel in de boeken, maar ook is het tijd voor feestjes en verliefdheid. Soms zit het wat tegen, maar ach, dat hoort er toch bij?

Ze krijgen verkering met hun mannen, 2 dagen na elkaar. Ze halen hun diploma, starten hun eerste baan. Stressvol. Ach, dat hoor er toch gewoon bij? De één gaat trouwen, de ander is ceremonie meester. In 2003 worden ze allebei trotse moeder. De één van een zoon, en de ander van een dochter. De één vindt in zichzelf een blije moeder. De ander moet langer zoeken naar evenwicht in haar rol als moeder. Ach, dat hoort er toch bij? Werkende moeders, dat zijn de tropenjaren. De gezinnen breiden zich uit. De éen krijgt een dochter, en de ander een tweeling. Een tweeling is druk en vermoeiend. Gewoon even doorzetten, dat hoort er toch bij?

Ze vliegen door de jaren van 30’er naar 40’er. Wonend op afstand krijgt de vriendschap vorm via telefoon, w’app, en af en toe een dagje Utrecht. Ze zien elkaar steeds minder, te weinig om te weten wat er echt speelt. Te weinig, zodat het altijd mooi weer lijkt bij de ander. Te weinig, om elkaar in de ogen te kijken en te zien dat het niet goed gaat. Als de reacties via de telefoon en w’app minder worden, haakt de ene vriendin bijna af. Beetje teleurgesteld, maar kennelijk is de vriendschap verwaterd. Maar ach, dat hoort er toch bij?

Dan gaat het niet goed met Birgit: ‘Ik blijf in bed, doe niks, doe geen boodschappen, de zorg voor de kinderen is mij te veel, ik heb geen plezier meer, de lol is er af.’

Twee vrouwen, 44 jaar, dezelfde start, dezelfde weg door het leven, alles wat je hartje begeert. Maar toch, is de ene vriendin depressief, en de ander niet. Mireille is vooral verbaasd. Ze verteld: ‘Hoe kun je iemand met een depressie helpen? Het is niet een kwestie van gewoon even doorzetten en je rug rechten. Depressie haalt je neer, ook al wil je dat niet. Depressie is een ziekte, daar kies je niet voor.

Al neem je nooit op, al reageer je pas dagen later, al is spontaan zijn nu lastig, al zeg je afspraken af, al vergeet je alles, al ben je het pad soms helemaal kwijt, al snap ik er helemaal niks van en begrijp ik je niet: onze vriendschap blijft! Ik mis je… Samen slap van de lach in het pashokje, jouw gevoel voor overdrijven, je directe eerlijkheid, ooit komt dat terug! De tijd doet zijn werk, dit gaat voorbij. Hou vol, want aan de horizon zie ik de ware jij weer breed lachen.

mireille en birgit


Als je jezelf in 5 woorden mocht beschrijven, welke woorden zouden dat dan zijn?
Mireille: “Zorgzaam, humor, gestructureerd, planmatig, optimistisch.”

Birgit: “Enthousiast, creatief, lief, glas halfleeg, oplossingsgericht.”


Welk dier zou je kiezen om jezelf te omschrijven, en waarom?
Mireille: “Ehhhh, dier, ik heb helemaal niets met dieren… Ik ben liever een bloem. Een zonnebloem. Een open bloem, mooi rond, met een open blik. Het richt zich naar de zon, daar komt de warmte vandaan. Ook zijn zonnebloemen te zien in het voorjaar en de zomer, de jaargetijden waarin ik het beter doe. Ik kan ook heel gelukkig zijn als ik langs zo’n enorm zonnebloemen veld rijd. Het is voor mij ook een symbool van de liefde, het voelen van de zonnestralen op je gezicht.”

Brigit: “Vroeger zou ik een struisvogel kiezen onder het mom van “What are you pretending not to know”. Tegenwoordig werk ik toe om op een giraf te lijken. “Stand tall”, rug recht, trots zijn op wie je bent. En natuurlijk met zulke mooie ogen als een giraf! ;)”


Wat doe je zoal in het dagelijks leven?
Mireille: “Mijn dagelijks leven bestaat uit rust, reinheid, regelmaat. Haha. Ik ben moeder van twee kinderen, de vrouw van…, maar ook docent bij de opleiding technische bedrijfskunde van hogeschool Utrecht.”

Birgit: “Sinds ruim een jaar, en misschien al langer, ben ik op zoek naar mezelf. Die ben ik in de loop van de jaren van maar doorgaan een beetje kwijtgeraakt. Een jaar geleden kreeg ik de diagnose ‘zwaar depressief’ en brak er een tijd aan die ik wel kan omschrijven als de moeilijkste tijd van mijn leven. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn man, mijn kinderen én mijn naasten. Mijn schuldgevoel was enorm ondanks dat het een ziekte is waar je niet zelf voor kiest. Ook heb ik gemerkt dat er zeker een taboe op rust en sommige mensen er geen begrip voor kunnen opbrengen. Hoe vaak ik niet heb gehoord “Je moet gewoon wat positiever denken.” en “Oh ja, ik zit ook weleens in een dip.”. Een depressie is geen dip, het is een zwart gat. Een zwart gat waarimireille en birgit.2n het voelt alsof je leven niet meer vol te houden is. Óók heeft het mij een vriendschap gekost. Ik begrijp heel goed dat men niet weet hoe het is om depressief te zijn, en dat hoeft ook niet als je er maar gewoon bent voor me. Dat is al zó waardevol. Want het is een zware en eenzame strijd omdat ik alleen met hulp, en medicatie uiteraard, de weg terug moet vinden uit het dal/hel.”


Als je éen wijze les aan je kinderen mocht meegeven, welke zou dat dan zijn?
Mireille: “Zorg dat er niet slechts één ding is waar je denkt je ‘bestaansrecht ‘ aan te ontlenen. Er is altijd meer: niet alleen school, niet alleen sport, niet alleen vrienden etc. Als het op één gebied tegen zit, probeer dan je lol te halen uit het andere. En tja, zo zou ik mijn kinderen zo veel willen meegeven. Tegelijkertijd weet ik dat ze veel ook zelf zullen moeten ontdekken en voelen. De mooie maar helaas ook de lastige situaties….”

Birgit: “Wees jezelf, en wees trots om jezelf te zijn! Behandel je medemens zoals jij behandeld wilt worden. Dan kan je jezelf s avonds in de spiegel recht aankijken.”


Als er één droom in vervulling mocht gaan, welke zou dat dan zijn?
Mireille: “Mijn droom zou zijn om gewoon oud te worden met mijn man en de kinderen, en dan net zo’n lieve oma zijn als mijn eigen moeder nu is. Tot die tijd wil ik wel altijd nieuwe kanten van mezelf blijven ontwikkelen. Volgens mij is ontwikkeling op welk gebied dan ook, heel belangrijk. Dat zit dan zeker niet in meer of beter of belangrijker werk, maar zeker ook in nieuwe hobby’s of vrijwilligerswerk. Iets blijven betekenen voor anderen is voor mij erg belangrijk.”

Birgit: “Mijn droom zou zijn dat ik mezelf mag zijn, vooral ook van mezelf: dat ik goed genoeg ben voor mezelf. Dat ik weer trots op mezelf ben.”


Wat zou je nog aan de lezers mee willen geven?
Mireille: “In mijn poëzie album, van inmiddels alweer lang geleden, stond een gedicht dat ik graag met jullie wil delen. Inmiddels weet ik dat het ook zeker voor mij geldt, maar misschien ook voor anderen.

Wees bevriend met kleine dingen, 
Met een mooie bloem die bloeit,
Met de vogeltjes die zingen,
Met het vlindertje dat stoeit,
Met de heldere regendruppels,
Met de warme zonneschijn,
Wees bevriend met kleine dingen,
En je zult gelukkig zijn.

Birgit: “Wat ik de lezers wil meegeven is dat als je slecht voelt, en je het liefst als kluizenaar door je verdere leven wilt gaan, je toch erover moet praten. Uit je gevoelens, ga naar de huisarts, zet de eerste stap! Zoek hulp, want die is er echt, soms zelfs uit een onverwachte hoek. Bedenk dat je niet de enige bent. 20% van de mensen krijgt in zijn of haar leven te maken met een depressie. En al is de weg lang, de strijd eenzaam, en het gevecht zwaar: met ups en downs er komt weer zonneschijn. Voor mezelf kan ik zeggen dat ik met medicatie, intensieve therapie, groepssessies en door weer van de bank af te komen (bewegen is heeel belangrijk en werkt echt), er langzaam bovenop kom. De lucht is voor mij alweer aardig blauw geworden. Ik ben er nog niet maar heb wel weer het vertrouwen dat het goedkomt. Sterker nog, dat het zelfs beter wordt!!!”

 

Aldus Mireille en Birgit!

Heb jij iemand die jou inspireert en waar je wat meer van wilt weten? Laat het mij dan weten door middel van een reactie hieronder of een persoonlijk berichtje via het contact formulier. Wie weet staat volgende maand jouw inspiratie in mijn blog.

One thought on “Inspirator van de maand: Mireille en Birgit

  1. C.

    Lisa bedankt voor de mooie vragen, waarmee je anderen weer in beweging zet om naar woorden voor hun unieke levensverhaal te zoeken!
    Birgit en Mireille bedankt voor de openhartigheid en moed om jezelf te laten zien aan de buitenwereld!
    Inspirerend!

    Liefs, Clare

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *