Lies Lives Life

Wat is ‘normaal’ ?!?

Morgen is het 1 september, en dat betekend dat nu overal het jaar weer begonnen is. Je gaat weer naar school, begint misschien wel aan je eerste studie of gaat weer aan het werk.

 

Het is ‘normaal’ dat je na de basisschool naar de middelbare school gaat, na de middelbare school meteen studeren, en met je diploma op zak ga je aan het werk tot je met pensioen gaat. Zwart-wit gezien. In mijn ogen is dat slechts één van de manieren om dit leven in te vullen, maar niet persé de beste manier. Waarom wordt deze manier dan toch als ‘normaal’ gezien? Waarom is het speciaal

als je naar het buitenland gaat in plaats van te gaan studeren?

 

Eerlijk gezegd word ik een beetje gek van die standaard vraag welke studie ik doe of hoe het met mijn studie gaat. Nee lieve mensen, ik studeer niet op dit moment! Ik werk, ik ben in therapie, ik probeer te ontdekken wie ik ben, wat ik wil en waar ik van droom. Alles behalve volgens de boekjes dus, alhoewel ik daar eerst wel naar streefde. Ik heb geen aantallen, maar ik denk dat een heel groot aantal mensen uiteindelijk niet aan deze ‘normale’ weg voldoen ook al streven ze daar op het begin wel naar. Uiteindelijk bewandeld iedereen zijn eigen unieke weg. Ik vraag me af of mensen een andere weg zouden bewandelen als na de middelbare school niks vast zou liggen, niks normaal zou zijn, en je dus alle keus hebt van de wereld (ook daar zitten weer nadelen aan natuurlijk).

 

Er is ook wat voor te zeggen om op je 17e of 18e jaar te moeten kiezen waar je laten in wilt werken. Het is niet persé slecht; als je al jaren van een studie of beroep droomt kan ik niks anders zeggen dan ‘volg je hart’. Maar wat als je het nog niet weet? Moet je dan maar iets gaan studeren omdat studeren normaal is? Rechten bijvoorbeeld, daar kan je lekker veel mee. Dan na twee jaar kom je erachter dat het toch niet is wat je ECHT wilt. En dan?

 

Als ik in een negatieve bui ben dan baal ik ervan dat ik ‘nu al 4 jaar heb verspilt aan niks doen’. Als ik in een positieve bui ben dan ben ik oké met de keuzes die ik na de middelbare school heb gemaakt. Het is wat ik toen wilde doen en door die keuzes sta ik nu hier, met alle voor- en nadelen. Als ik mijn vorige keuzes (Dans en Pedagogiek) combineer kom ik op mijn keuze voor volgend jaar uit: Creatieve Therapie Dans. Ik combineer dus mijn passie dans met het helpen van mensen en kinderen. Het klinkt ideaal in mijn oren, op dit moment. Maar misschien ben ik over een paar maanden van gedachten veranderd en ga ik nog helemaal niet studeren maar… een jaar naar het buitenland. De tijd zal het leren!

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *