Lies Lives Life

Een weekje met Lies #3

Het is weer tijd om jullie een weekje mee te nemen. Een weekje met Lies!

Zondag besef ik mij altijd dat de vorige week alweer zo snel voorbij is gegaan. Zo ook afgelopen week, er staat weer een drukke week op de planning. Na gezellig met mijn vader en de allerliefste van de wereld ontbeten te hebben gingen we naar de repetitie van L.O.F. Een pittige warming-up, perfectioneren van de dans, en niet te vergeten: het uitproberen van mijn nieuwe camera! Super tof om dansplaatjes te schieten. Ze verschenen dezelfde avond al op facebook haha.

DSC00504 (1)

Maandag ochtend ben ik altijd te vinden als vrijwilliger bij Disyn, waar ik werk bij een dagbesteding met verstandelijk gehandicapten. Zo ook deze ochtend. Zoals gewoonlijk werd ik begroet door Peter en wenste hij mij goede morgen. Ik ging aan de slag met een papier-maché zeepaard die ik bij moest verven. Nadat ik ’s middags thuis gewerkt had voor de dansschool ZenEnzo had ik ’s avonds pianoles. Deze keer een langere les dan normaal omdat we binnenkort de jaarlijkse uitvoering hebben waar ik een duet ga spelen met een oud dans-leerling van mij. Heel bijzonder. 🙂

Normaal is dinsdag mijn thuiswerk dag, maar deze keer niet! Het beloofde een lange, drukke, maar leuke, productieve en inspirerende dag te worden. Om 11 uur werd ik bij Rotterdam Centraal opgepikt door mijn altijd vrolijke ZenEnzo collega Tireshma. We hadden een afspraak bij Theater de Nieuwe Regentes in Den Haag waar we 19 juni onze dansvoorstelling voor Stichting het Vergeten Kind houden. Samen met de productie leider, lichtman en assistente hebben we de voorstelling doorgesproken. Het beloofd een toffe dag te worden. Daarna had ik nog twee afspraken voordat ik naar de dansschool ging. Daar heb ik een bijzondere avond beleefd. Eerst heb ik een deel van de openingsdans aangeleerd. Daarna kwam er een bijzondere gastdanseres: een meisje van 9 jaar in een rolstoel, vanwege haar broze bottenziekte.  Ze was ontzettend slim en muzikaal. Bijzonder om te zien. Na een lange terugreis kroop ik om 12 uur eindelijk mijn bedje in.

Zoals je begrijpt heb ik woensdag uitgeslapen. Dat had ik wel verdiend na zo’n drukke dag. 🙂 Rond een uur of twaalf kwam een vriendin gezellig een kopje thee drinken, waarna ik een rustig dagje heb gehouden. Beetje werken, blogs schrijven, toch wel productief.

Donderdag is therapie dag. Het was één van de laatste keren bij de zelfbeeldgroep voor mij. We hadden het deze keer over kritiek. Dat veel kritiek helemaal niet als kritiek bedoeld is, maar dat als je het door je eigen negatieve bril bekijkt het wel als kritiek kan binnen komen. Heel  herkenbaar voor mij… Bijvoorbeeld afgelopen maandag met pianoles; mijn docent besloot dat ik het ene liedje wel als duet zou doen, en de andere niet. Dus ik dacht dat ik het stuk niet goed genoeg speelde, maar achteraf vertelde ze dat het een hele andere reden had. Oeps! Met de verkeerde bril gekeken. Herkenbaar?

Bij psychomotorische therapie besefte ik mij opeens iets heel belangrijks. We hadden het over lichaamsbeeld en de therapeut zei ‘Je kiest niet voor een negatief lichaamsbeeld, maar je kiest er wel voor hoe je ermee om gaat en of je het wilt veranderen.’ Wauw, ik heb dus eigenlijk al een hele belangrijke stap gezet: de keus om mijn lichaamsbeeld te veranderen!

Toen ik vrijdag ochtend wakker werd met het mooie weer had ik natuurlijk al kunnen weten dat het ’s middags tijd werd voor een watergevecht met mijn oppas kids. Gelukkig deed ik zelf niet mee, voor mij dus een mooi moment om mijn fotocamera weer verder te ontdekken. Na het maken van twee creatieve vaasjes, bloemen geplukt te hebben en twee stralende kids, was het  voor mij tijd om lekker het weekend te vieren op de bank voor de tv onder een fleece dekentje.

DSC00652 (1)
Enjoy your weekend!

Liefs,
Lies

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *